Drobne Gamble

Drobne Gamble ulegają Destrukturze.

2012-01-03T23:14:00.000+01:00

Hej! Skoro tutaj zaglądasz znaczy, że poszukujesz czegoś związanego z RPG, albo autorem tego bloga. Albo trafiłeś przez przypadek. Bez względu na powody muszę Cię rozczarować. Tutaj już się nic nie publikuje. Ale, ale! Nie tak prędko. Jest jeszcze bonusik. Zajrzyj na blog DESTRUKTURA. Może tam znajdziesz coś czego szukasz

Gazogenerator

2010-04-14T00:03:00.005+02:00

Nie mieliście okazji poznać jeszcze Senior Edwarda (dla przyjaciół – czyli każdego kto kiedykolwiek kopsnął mu szluga – Senior Ed). Jest tak zwaną Złotą Rączką, choć jego główna aktywność skupia się wokół opierania o miotłę i kopcenia wysępionego peta. Znając ulubione zajęcie Senior Eda bardzo się zdziwiłem kiedy ostatnio przyłapałem go na innej działalności. Znosił akurat jakieś ciężkie żelastwo i montował wokół swojej kanciapy. Nie mając nic innego, poza kopaniem kamyka w kółko, do roboty przystanąłem, żeby zobaczyć co też ciekawego majstruje. Jako, że nie mam bladego pojęcia o montowaniu czegokolwiek co przekracza wkręcenie żarówki musiałem się poddać i zadać pytanie.

Senior Edku, co tam pan tworzy?

- Aaa, światło sobie robię.

No jak to z tego kotła na drewno? Przecież naftówka daje lepsze światło niż taki koksownik.

- Ej szefie, gówno wiecie, a trujecie. To będzie, kurwa, gazogenerator jak ta lala. A masz może szluga szefunciu?

Mam. Ale jak z tej kupy blachy i drewna ma być ten generator?

- Jeszcze ognia. Dzienkóweczka. No proste jak świński cycek. Tu jest, kurwa, komora spalania, tędy idzie gaz. Tutaj mamy silniczek, alternator, kurwa, i szereg akumulatorów. A tu panie złoty świetlóweczka pierwsza klasa i lekturka na zimne nocki. Rozumiesz pan, proszę ja kurwa ciebie?

(Senior Ed jest znany ze swego zamiłowania do przedwojennej literatury. Głównie lubuje się w Playboyach z przełomu pierwszej i drugiej dekady)

Nie zrozumiałem. Dlatego (nieświadom) poprosiłem o wykład. Pozbywszy się całej paczki fajek, większości popołudnia i flory bakteryjnej układu trawiennego po spróbowaniu samogonu Senior Eda z grubsza zaczaiłem o co chodzi. Pomijając bogatą nomenklaturę, barwne porównania i kilkaset kurw działa to tak:

Do szczelnego pojemnika wkładamy szczapki drewna, dodajemy ujście i montujemy rurę. Pojemnik musi być niepalny, może być beczka. Wkładamy ją do drugiej, większej, beczki i rozpalamy tam ogień. Drewno w zamkniętym pojemniku będzie się dusić, zacznie puszczać gaz, a ten poleci rurą. Rurę podłączamy do silnika spalinowego, może być od kosiarki. To kółko co się kręci na końcu silnika łączymy paskiem z alternatorem (można wymontować go z auta) tak, żeby wszystko to się kręciło. Z alternatora robimy wyjście do akumulatorków i mamy prąd. Senior Ed nawet mi taki szkic zrobił do tłumaczenia, ale nie wiem czy coś rozjaśnia.

Aha z takich konkretniejszych rzeczy to dowiedziałem się jeszcze, że drewno powinno być nie żywiczne. Silnik czterosuwowy, no i trzeba go odpalić z benzyny (wystarczą opary, czyli z filiżanka) bo z samego gazu nie da rady. Aha i ten gaz z drzewa jest palny także trzeba uważać. Jak beczka się rozszczelni to może pierdyknąć. No i trzeba od czasu do czasu zmieniać wkład i oczyszczać ze smoły.

Genialne, prawda? Prąd z drewna! Fantastyczna oszczędność na tak drogiej i coraz trudniejszej po wojnie do zdobycia benzynie. Jedyny mankament, że ostatnio zaczęły znikać krzesła ze stołówki.

Sztuczka na dziś #2: Oto plan

2010-03-01T22:10:00.005+01:00

Dzisiejszą Sztuczkę sponsoruje Jack Sheperad. Rozmawialiśmy ostatnio o jego starym Sierżancie. Wyszło, że był jeszcze bardziej przerąbany niż nasz Sierżant. Z historyjek o starym Conorsie wyszło kilka Sztuczek, które podobnie jak pierwsza, Władca Ognia, przeznaczone są dla konkretnych Profesji. Dzisiejsza oczywiście dedykowana jest trepom. To taki mój drobno gamblowy projekcik, który rozwijać będzie się wraz z dalszymi odsłonami. Kolejne Sztuczki celować będą w Profesje z podstawki.

Oto plan
Wymagania: Zdolności przywódcze 4+
Opis: Pamiętam jak dziś, kiedy przed każda akcją sierżant Conors zbierał nas w swoim namiocie i zaczynał swoim nieśmiertelnym „oto plan chłopcy”. Po czym patykiem na ziemi rozrysowywał sytuację i zadania. Facet był naprawdę świetny. Jego plany zawsze się sprawdzały. Przez to my mieliśmy ten komfort, że dokładnie wiedzieliśmy, co się zaraz stanie, a wróg nie.
Działanie: Do póki żołnierze postępują zgodnie z twoim planem otrzymują 30% ułatwienia do wszystkich testów. Dotyczy również Bohaterów Graczy. Kiedy plan zaczyna się sypać, znika też bonus. Plan musi być uzgodniony przed akcją.

- Conors był świetnym dowódcą. Nauczył mnie większości tego co wiem.

Może kiedyś go zaprosimy, żeby coś nam opowiedział?

- Nie sadzę.

Czemu?

- Facet jest martwy. Był tak zajebisty, że awansowali go i przenieśli do ciężkiej piechoty. I to tego najgorszego oddziału w którym biegają w pancerzach wspomaganych. Rozjechał go Jaggernaut. Dwa razy. Był naprawdę wkurwiony. Chyba stary Conors zyskał sobie rozgłos w Toster Town. Pewnie papcio Moloch straszy do dziś małych Łowców, że jak będą niegrzeczni przyjdzie po nich Bestia Conors. W każdym razie, jak mnie będą chcieli awansować nich pocałują się w dupę. Dokładnie tak im powiem. Znowu. Jak dotąd działało.

Ręka, noga... mózg na ścianie?

2010-02-26T16:07:00.007+01:00

Chciałem dziś poruszyć trapiąca mnie od jakiegoś czasu kwestię, Sierżancie.

- Yhym?

Chodzi mianowicie o mit jakoby mózgi wypływały z rozbitych czaszek.

- Yhym?

Skomentujecie to szerzej?

- Nooo, nie ma czegoś takiego?

Wiem, Sierżancie, ale wiele osób ma taki obraz. Niestety wiele z tych osób to Mistrzowie Gry, którzy radośnie opisują swoim graczom jak to mózgi wypływają, rozchlapują się, wyciekają, kapią, siorbią i bogowie wiedzą co jeszcze.

- Nooo, bo są kretynami?

Nie o to chodzi. Po prostu nie posiadają waszej heurystycznej wiedzy w tej materii. Mamieni odrealnionymi wizjami reżyserów, fantasmagorycznymi fantazjami pisarzy i szafującymi bezsensowną przemocą twórcami gier. Dobrze by było gdybyście wyprostowali te błędne stereotypy.

- Yhym.

No więc?

- Znaczy, ja wiem jak jest – ich ktoś zrobił w ciula, a ja mam to odkręcić?

Dokładnie, Sierżancie.
- Dobra. Słuchajcie głąby. Jest tak. Jak się komuś przyfasoni w makówkę, ale tak naprawdę porządnie, żeby zostawić frajerowi wywietrznik do końca jego wspaniałego trzydziestosekundowego życia – mózg nie wypłynie. Po prostu. Mózg to taki gąbczasty kawał mięcha. Z rozpierdzielonej główki poleje się jucha, polecą kawałki kości i wypłynie taki przeźroczysty płyn co to nie wiem co to jest, ale nie mózg. Żeby pieprzony mózg wkomponował się ślicznym freskiem w ścianę trzeba do czaszki przystawić kolesiowi pompkę, albo odpalić w niego wyrzutnię rakiet. No dobra, pewnie jak się uwziąć i tłuc pechowca gazrurką tak z piętnaście minut efekt będzie podobny, ale tego nie sprawdzałem. Zwykle daję sobie spokój po pięciu minutach. Wystarczy?

Dziękuję Sierżancie. To ja dodam jeszcze z własnego doświadczenia. Mózg to naprawdę organ o stałym stanie skupienia. W dotyku przypomina lekko wysmażoną wątróbkę. Można go nawet kroić na plasterki. Pamiętacie kolację Hannibala Lectera? Pomijając całą historię z otwieraniem czaszki to sam akt krojenia i spożywania mózgu był jak najbardziej realny. Dlatego właśnie wszelkie obrazy filmowe i opisy w stylu „wypływającego mózgu” to bzdura. Z dziury w głowie rzeczywiście wypływa przeźroczysta ciecz, ale jest to płyn mózgowo-rdzeniowy, którego w samej czaszce jest niewiele i na pewno nie może udawać mózgu. Nawet samo zlokalizowanie tego płynu wśród obfitego krwawienia z dobrze unaczynionej głowy jest trudne, jeśli się nie wie jak. Nawet strzał ze śrutówki, czy kompulsywnie powtarzane walenie kijem po głowie da efekt „rozkawałkowania”, a nie „rozchlapania” mózgu. Dlatego, drodzy Mistrzowie Gry, kiedy następnym razem opisywać będziecie sceny masakry i zacznie ponosić was fantazja pamiętajcie – co jak co, ale mózg nigdzie nie popłynie. Wiem, że RPG to nie odwzorowanie rzeczywistości, ale niektóre aspekty realizmu warto zachować. Choćby po to by, kiedy planuje się je złamać, efekt był naprawdę efektowny.

- To co, koniec na dzisiaj?
- Ja chciałem jeszcze się spytać, sir, jak to jest z wypływającymi flakami?
- Młody, ja ci zaraz mogę to zademonstrować. Zdobędziesz herłystycznom wiedzę na własnej skórze, jak nie skończysz pindolić tu takich głupot.

Szeregowy Mathieu poruszył bardzo ważny temat, ale zajmiemy się nim może następnym razem. Dość tej krwawej jatki na dziś.

- Bogu dzięki. Muszę się napić.

Sztuczka na dziś: Władca Ognia

2010-02-24T23:40:00.001+01:00

Ostatnio Bob tłumaczył jak rozpalić ognisko z byle czego. Skoro podstawowy kurs mamy za sobą warto wykorzystać to w praktyce. Dlatego właśnie Sztuczka, która wynosi na wyżyny sztukę zabawy z ogniem oraz pozwoli zabłysnąć na rodzinnych przyjęciach.

Wymagania: Profesja Tropiciel, lub Pochodzenie Pustynia, lub suma umiejętności z pakietu Przetrwanie na 9+

Opis: Opowiadałem Ci już o Bobie, nie? Byliśmy raz w górach, leje do dwóch dni, mamy nocować na jakimś gołym pagórku, kupa kamieni, a wiało tak, że mało nie pospadaliśmy. Bob zabrał się za robienie ogniska. Zwariował, pomyślałem, nie ma szans i poszedłem spać. Obudził mnie zapach smażonych kiełbasek.

Działanie: Potrafisz rozpalić ognisko w deszczu, śniegu i zawiei. Podobno niektórzy robią to nawet na wodzie. Poza tym, jeśli chcesz możesz ukryć ognisko tak by nie było go widać z daleka i znasz się na rodzajach opału, które dymią mało, albo wcale, palą się długo, krótko dając więcej lub mniej żaru. Co chcesz. Nie muszę chyba wspominać, że robisz to bez zapałek czy zapalniczki. Pamiętaj jednak by mieć, choć skrawek suchej rozpałki (hubka, mech, papier, kora brzozowa itp.), drewno może być mokre, ale bez rozpałki nie odpalisz nawet peta.

- No fajna rzecz. Najbardziej podoba mi się ta opcja z dobieraniem drewna. Nie raz zdarzało się, że nie mogliśmy rozpalać ognia na misji w obawie, że wypatrzy nas przeciwnik. Jak bym wiedział wtedy jak ustawić ognisko żeby nie dymiło, to bym rozkazy porucznika wepchnął mu do gardła. A swoją drogą hasło "Sztuczka na dziś" znaczy, że będzie taki bonus codziennie?

Raczej nie Sierżancie, ale mam nadzieję, że częściej niż rzadziej. "Na dziś" znaczy raczej, że w tym dniu tylko ta będzie.

- No sprytnie, nie powiem.

Rozpalanie ognia

2010-02-23T20:57:00.001+01:00

Jakiś czas temu wpadł przelotem Bob. Bob jest łowcą, zwiadowcą i tropicielem w jednym. Jak nikt zna się na przetrwaniu w stylu ultimate survival, ale przy tej okazji zrobił chłopakom krótki wykład o niby prozaicznej czynności jaką jest rozpalanie ogniska. Chłopaki byli pod ciężkim wrażeniem zarówno sprytnych sztuczek Boba jak i własnej niekompetencji. Jakoś tak przypadkiem ktoś miał wtedy dyktafon dzięki czemu mogę przytoczyć dokładnie słowa Boba.

Oż w mordę, ale leje. Nie cierpię takiej pogody, no, ale kto lubi moknąć nie? Ale wiecie, co najbardziej lubię w czasie deszczu? Usiąść sobie z kubeczkiem czegoś mocniejszego, zapalić fajeczkę i wyciągnąć nogi do ognia… Właśnie! Ogień! Niech to wszystkie skorpiony pustynne porwą, dlaczego jeszcze mi tu nie bucha żar jak z meksykańskiej fasoli? Że co? Że próbowaliście i dupa? Co z was za mężczyźni? Na gnatach to się znacie, co? Jak ubić mutka albo tostera to też, ale jak was zostawić samych to nawet herbatki sobie nie podgrzejecie, maminsynki pieprzone. Facet musi umieć poradzić sobie sam, a nie liczyć, że mu mamusia rozpali pod kociołkiem i kaszki nagotuje. Dobra, dobra, spokojnie już. Mamy długą drogę przed sobą, może zdołam was czegoś nauczyć, a widzę, że macie poważne zaległości. Oczywiście za te lekcje zapłacicie ekstra. No to się dogadaliśmy. Polejcie tylko coś na szybko, ja w tym czasie rozpalę ogień i sobie pogadamy…

No i jak przyjemnie od razu, ciepło, sucho. Ogień to odwieczny przyjaciel człowieka. Bez niego nie przetrwalibyśmy ani dekady, a co dopiero mówić o doczekaniu wojny atomowej! Bez ognia nie ma życia, zapamiętajcie to sobie. Wracając do sprawy. Zacznijmy od tego, co każdy facet idący w teren musi ze sobą zabrać, co by rozpalić ładny stosik? No? Ktoś wie? Bardzo dobrze, zapałki. Zapalniczka, tak… palnik? Raczej nie. Soczewka! O brawo, pan widzę za bajtla nad mrówkami się znęcał? Nieważne, generalnie podstawy znacie, oprócz tych popularnych metod, ogień rozpalić można właściwe byle czym. Zawsze znajdzie się jakiś kawek sznurka, pilniczek można pożyczyć od koleżanki, a krzemienie leżą wprost pod nogami. Wystarczy wiedzieć gdzie szukać. Opowiem wam jak rozpalić ogień najprymitywniejszymi metodami, kiedy gaz w zapalniczce się skończy.

Podaj mi pan ten kijek. O proszę. Doskonałe narzędzie. Już pokazuje, co i jak. Weźmy jakiś niewielki balik, najlepiej miękkiego drewna. Ten się nada, Jezuu, to siądź sobie na ziemi, co mnie to obchodzi. No, dłubiemy dziurkę w klocku. Do środka wkładamy jakaś rozpałkę hubkę, watę, suche liście cokolwiek mamy pod ręką a będzie się palić. Co to jest hubka? Boże na niebie… hubka to taki grzyb. Huba? Coś świta? Najłatwiej znaleźć takie coś na bukach, ewentualnie brzozach, na innych drzewach raczej rzadko. Grzyba trzeba ściąć i wybrać miąższ ze środka. Podobno kobiety indiańców robią sobie z tego też tampony, ale to nas nie interesuje. Miąższ gotujemy z ługiem, suszymy i doprawiamy saletrą, albo prochem. Tego macie jak sądzę pod dostatkiem. Tak oto uzyskaliśmy doskonałą podpałkę.

Wracając do pieńka. Pakujemy hubkę do dziurki, przybijamy patykiem i jazda! Obracamy patyk miedzy dłońmi tak by tarł naszą podpałkę. Szybko, szybciej, o zaczyna się dymić, jeszcze trochę, trzeba podmuchać… i jest! Mamy ogień! Dokładamy szybciutko patyczki i za chwilę można już smażyć kiełbaski. Że co? Trudne? Łapy bolą? Ludzie, bez pracy nie ma kołaczy. Ale nich będzie, może coś prostszego. Na przykład krzesiwo. Potrzeby jest krzemień, taki kamyk, twardy, kamyk… eh nieważne, po prostu lepiej go mieć ze sobą. Często zrobione z niego są wymyślne przyciski do papierów. Może też być papier ścierny. Żeby z tego zrobić krzesiwo potrzeba jeszcze kawałka metalu. To już proste nie? No to teraz walimy jednym o drugie aż polecą iskry. Znowu kierujemy na naszą podpałkę i czekamy na ogień.

A co jak nie ma przygotowanej wcześniej hubki pytacie. Właściwe jako podpałka może służyć cokolwiek. Puch z topoli, pałki bagienne, torf. Słyszałem o gościu, który rozpalał ognisko z dmuchawców, ale ja nie próbowałem. Idealna jest też kora z brzozy, to te białe drzewa, pali się jak przedwojenna rozpałka do grilla. Ważna sprawa żeby zawsze mieć jednak coś już ze sobą na zapas i to zabezpieczone przed wilgocią. Zapałki można nawoskować, albo chować w jakimś pojemniczku, po kliszy czy jajku niespodziance. Trochę inwencji. Podpałki najlepiej zawinąć w coś nieprzemakalnego, natłuszczone szmaty świetnie się nadają. Aha jak nosicie ze sobą benzynę to nie w plastikowych butelkach. Jakiś chemik powiedział mi kiedyś, że może wybuchnąć. Nie mam pojęcia, dlaczego, ale wole nie sprawdzać.

Rzućmy jednak okiem na bardziej nowoczesne metody. Najbardziej podoba mi się sztuczka z nadmanganianem potasu, znajdziecie go w każdej apteczce, i płynem hamulcowym, też nie problem, gdzie nie spluniesz jakiś wrak leży. Nadmanganian posypujemy cukrem i polewamy płynem, podobno działa też alkohol, ale ja nie marnowałbym go nawet gdybym miał zdechnąć z zimna, przykładamy watkę i mamy płomień! Równie dobrze do podpalenia ogniska nadaje się flara, albo raca. Pewnie macie jedną czy dwie takie. Wiem, że szkoda, ale jak nie ma wyjścia, lepiej poświęcić jedną i zeżreć coś na ciepło, niż puszczać sobie fajerwerki na pustkowiu.

Przy okazji flar to jak byście mieli płytkę magnezową, taki metal, to doskonałe krzesiwo można z tego zrobić. A jak całą płytkę się podpali to spala się takim jasnym płomieniem, fajna sprawa. Inna ciekawa metoda to użycie metalowej wełny, to taka drutka do polerowania czy coś, nieważne, nie jestem monterem tylko zwiadowcą, nie musze się na wszystkim znać prawda? No. W każdym razie…, na czym to ja? Aha. Pocieramy bateryjką po tej wełnie i w sekundę mamy żar i ogień jak się patrzy. Tylko bateryjka nie może być paluszkiem, tylko taka płaska z dwoma końcówkami z jednej strony. Nie wiem do stu tysięcy kaktusów! Wspominałem, że nie jestem monterem? Wkurzyliście mnie. Wypad z mojego szałasu, tu macie lupę i idźcie się bawić, pieprzony sprawdzian praktyczny. I gówno mnie obchodzi, że nie ma słońca!